#294 Garderobehaken

Dit is de 2e plek in huis, waar wij jassen ophangen: in de bijkeuken. Superhandig om hier de jas op te hangen als je achterom komt. Op de foto ziet het nog niet eens zo verkeerd uit. Maar in het echt kun je bijna de bijkeukendeur niet meer openen.

 

Dus de wasknijperdingen heb ik weer aan het wasrek gehangen, de fleecejack waar die hoort, in de kledingkast. De lange jas aan de 'hoofdkapstok' in de hal. Dan was er nog een kinderjas. Een superluxe nieuwe kindermantel zelfs, met een nepbont rand aan de capuchon. Een "krijgertje", maar mijn kinderen vonden'm niks. Ik dacht ik zet'm op marktplaats, maar voordat het zover was, kwam de ritsrunner tussen het scharnier van de deur. Tja, en er een nieuwe rits inzetten om hem vervolgens - misschien - te kunnen verkopen via Marktplaats... Dat gaat zelfs mij te ver. Die jas ging ook in de zak voor het Leger des Heils. Ook een tweede kinderwinterjack kwam niet meer door de keuring.

 

 

Garderobehaken before - de na foto moet ik nog maken

 

 

Samen was het een vuilniszak vol - winterjassen hebben bestwel volume. Toch weer wat bereikt.

 

 

 

 



 

 

 

#286 Een plek voor dingen die weg mogen

Ik heb wel vaker dingen die ik weg wil doen (lees: die niet in de kliko horen). Er zijn veel spullen uiterst geschikt voor hergebruik. Dit theedoek heeft het bijvoorbeeld helemaal gehad. En kan in de textielinzameling. Maar daar kom ik niet dagelijks langs. Dus eigenlijk moet ik dat soort dingen verzamelen op een bepaalde plek om af en toe naar de kledingbak te brengen. Maar zo'n plek heb ik niet. Best een eye opener: mijn voornemens rond "dingen-wegdoen" stagneren bij het punt "een eigen plek ervoor inrichten". Dus ik verklaar een momenteel functieloze mand tot oud textiel bak. En ik leg er gelijk de eenzame sokken in, die ik laatst had afgekeurd maar nog niet verder had verwerkt, omdat ze "ergens rondslingerden".

Op termijn kan dit denk ik best in de bijkeukenkast bewaard. Als ik die herindeel ga ik er een  plek voor reserveren.

Eens kijken of dit werkt.

Waar bewaren jullie de oude wegdoe-textilien?

#269 Hoekje in de bijkeuken

Echt heel gek is dit eigenlijk niet... tenminste als ik terugdenk aan eerdere edities "bijkeuken opruimen" (Kijk anders hier nog even... toen waren we net begonnen het huis van mijn moeder leeg te halen, en was de bijkeuken een en al verschrikking).  

Nee, invergelijking valt dit echt reuze mee. Maaaaar, het kan wel beter. En het blijft zo'n typische plek waar spullen veel te makkelijk blijven plakken. En aangezien niet alleen wij, maar ook een redelijk deel van onze visites steeds achterom komt, heb ik wat hogere ambities. 

Dus wat zien wij hier allemaal: Een bananendoos. Die ik nu niet echt nodig heb. Maar binnenkort, als ik de dozen op de overloop ga aanvallen, heb ik 'm wel nodig. Als sorteer bak namelijk.. Dus ga ik zet'm nu op de veranda. Het kleine mandje is eigenlijk een afvalbak voor in de naaihoek. Waarom staat die hier nog steeds? Het mandje met de gestreepte stof is voor de strijk. En hij is nu leeg, want ik ben helemaal bij met de was.(!)

Het strijkijzer - hoort eigenlijk in de bijkeuken-kast. Maar dat blijkt in de praktijk onhandig. Ik heb'm toch heel vaak nodig. Vooral om naden open te persen en dergel. Dus hij komt nu in de strijkmand. Dat is zo gek nog niet. 

De rubberen wanten horen eigenlijk thuis onder het aanrecht. Dus daar leg ik ze weer neer.

En dan de twee plastic bakken: Elk kind heeft een bak voor sportkleding. We praten over 4 verschillende soorten sportkleding met variaties voor binnen en buiten en voor heel koud en voor wedstrijden. En natuurlijk de bijbehorende soorten sportschoenen: Gymschoenen, zaalschoenen, baanschoenen, spikes, paardrijlaarzen... Ik had eigenlijk gehoopt, dat de paardrijspullen ook in de bakken zouden passen. Maar dat wordt gewoon teveel. 

Maar dat geeft niet. Voor de paardrijspullen had ik al eerder tassen gemaakt, en die passen gewoon in de bijkeuken kast. Mooi. 

Ik kieper de bakken een voor een om, en sorteer de inhoud. Als de trainingspakken netjes zijn opgevouwen, zijn ze lang zo volumineus niet meer.

Dochter 1 was al een tijdje op zoek naar haar een van haar gymnastiek-schoenen. Nu ik er rustig naar kijk, zie ik dat zij de gymnastiek schoenen in elkaar had geschoven. En dat zo precies, dat het een gymnastiek-schoen leek. Nou, die is dus ook weer terecht.

Uiteindelijk pak ik twee gelijk uitziende bruine bakken in plaats van de blauwe en de witte. Het ziet toch altijd netter uit, als je twee dezelfde dingen naast elkaar hebt.

Toch weer een verbetering.

Het geheim zit'm kennelijk in het constant uitzoeken van spullen. 

#263 Uitstelgedrag en schone kieren

Jaaa, en dan de vraag wat het een met het ander te maken heeft...

Het begon ermee dat ik er op de een of andere manier weer zin in heb, sinds de dozen uit de woonkamer zijn. (Nee, vooralsnog geen zin in dozen uitzoeken... Maar dat komt nog). De boel beneden een beetje strak en opgeruimd te houden is een stuk leuker zo. 

En er had zich visite aangekondigd voor vanochtend. - Dat is natuurlijk ook altijd een leuke boost voor opruimen en schoonmaken. Op de een of andere manier kijk ik steeds met andere ogen naar ons interieur als er visite langs dreigt te komen... Kennen jullie dat?

Dus heel vroeg in de ochtend was de boel al aardig aan kant. De was gevouwen, afwasmachine leeg, aanrecht schoon & netjes. De wc had een kleine beurt gehad. En omdat de visite wat later kwam had ik ook al gestofzuigd en her en der wat vlekjes verwijderd. Nog steeds geen spoor van de visite. Bah wat is die spiegel vies! Die dus ook snel "behandeld" en de vensterbank snel met een doekje. En de plinten...  

Toen belde de visite af. O.k., kan gebeuren. Nu had ik dus gelijk over kunnen gaan tot het allerbelangrijkste punt op mijn to-do-list. En tegelijkertijd ook de allervervelendste taak die en mens zich voor kan stellen. Ik bespaar jullie de details, maar geloof me: niemand die zin heeft om zoiets te doen. 

En vooral ik niet. Op dat moment kwam hier de zon om de hoek. En scheen op z'n lentes schuin de keuken binnen. Nou, als moeder natuur haar spotlight op de probleemzones van mijn keuken richt, dan zie ik allemaal dingen die ik bij "gewone verlichting" niet zie. En ga ik automatisch over in schoonmaakmodus.  En reken maar dat dat vandaag werkte. Want zo kon ik mooi dat "horror-telefoontje" nog even uitstellen. 

Vandaag waren het de randjes voor de keukenmeubels en de kieren tussen meubel en koelkast. Koelkast en muur. Ik ben met de schoonmaak-tandenborstel die ik in kokend water met wat afwasmiddel dep langs alle randen gegaan. En om tussen en onder de apparaten schoon te kunnen maken heb ik een nat theedoek om een heel lang lineaal gewikkeld. 

En jeu, wat komt er een troep onder de koelkast vandaan. Stof, steentjes, magneetjes, oude doppen, knoflook schillen...  Ik ging ook gelijk door naar de bijkeuken en herhaalde het trucje met droger, vriezer en wasmachine. Wat ook opviel was dat de voegen een paar cm voor de diverse apparaten wat donkerder en vlekkiger waren dan op de andere plekken. Dus pakte ik een oude nagelborstel erbij, en werkte mijn weg al over de voegen borstelend terug (met nieuw kokend water en afwasmiddel).

Alle voorkanten zijn goed opgeknapt en alle zichtbare delen van de hoeken en kieren zien er prima uit. En toch denk ik dat ik de patriarch eens ga vragen of we samen alle apparaten even eruit kunnen halen, om er eens "echt" onder schoon te maken.

En dat telefoontje... hm, vanmiddag. Of zo.

#219/365 15 dingetjes uit de bijkeuken opruimen en een idee voor sportkleding

Het is aller- aller-hoogste tijd om de bijkeuken weer eens te doen... Wat is het toch ongelofelijk moeilijk om dit netjes te houden. Of andersom: als een iemand er een keer iets "dumpt" dan komt er als vanzelf een hele hoop rotzooi bij....

verschrikking hoog 3... whooooaa

Hoe pak ik dit in vredes naam aan...? Nou, een blik op de klok... helemaal netjes krijg ik het vandaag niet meer. Als ik nou zeg, dat ik gewoon 15 dingen weghaal en op hun eigen plek terugleg... Gewoon 15 dingetjes, niet meer. En de rest een beetje rechttrekken. Dat zou toch dan een beetje een verschil maken?

Ik begin met de schoenen-spray. Drie bussen staan ervan. Daar hadden we toch een plank voor. Ik graaf de paardrijspullen van dochter twee uit. Een reistas vol: helm, laarzen... Allemaal heel volumineus. Dat mag allemaal bij haar onderin de kledingkast staan. Huppekee. Ik ben bij vier. Nu de box met de oude gordijnen uit mijn moeders huis. Een heel typisch patroon... ik knip een paar stukken uit. Die ga ik in het herinneringsalbum plakken. Dochter twee vraagt of zij een stuk mag. Prima: alsjeblieft kind. Doe maar in de verkleedkist. Prachtig als sluier. De rest van het gordijn gaat in de kliko. De box is leeg, en ik stapel hem op de andere boxen. Vijf. Twee fietshelmen en een overpot. Makkelijk. Die gaan in de schuur. Zes, zeven, acht. Een stapeltje dozen dozen. Hm. Eentje mag direct in mijn voorraadkast. De anderen hebben een handig formaat en gaan in de schuur. Een plasticzak vol met ongebruikt vuurwerk. Er zit al een stikker op: kerstdoos. Mooi. Mag de patriarch straks meenemen naar zolder. Hij ging toch de schaatsen halen... Een grote zeer stevige plasticzak. Handig. Een of ander kerstdingetje heeft hierin gezeten. Ik kijk nog eens. Hij heeft gaten. Weg ermee. Ook het tafelzeil kan weg. Ik kom nog een paar fietsdingen tegen. Ook naar de schuur. 

Een tas met gymnastiekkleren... Inmiddels heb ik een grote reistas gevuld met allemaal verschillende soorten sportkleren. Dat kan zo eerst eens naar boven. Binnenkort maar eens een stel gymtassen gaan naaien. Voor elk kind en elk soort sport een. Dan gaan de sportkleren als ze weer droog zijn van de lijn direct in de hiervoor bedoelde tas. Die gedachte bevalt mij: die hysterische zoektochten 5 minuten voordat we moeten vertrekken... Verschrikkelijk. Toen de dames nog op zwemles zaten deed ik dat ook altijd. Helemaal perfect. Je grijpt nooit mis. 

Beter... veel beter!

En terwijl ik het vogelvoer bij elkaar schud (joepieh, het past), en nog een paar dingen richting atelier sleep realiseer ik me, dat ik de tel kwijt ben. Maar het kan mij eigenlijk niks meer schelen, want inmiddels ziet het er zo uit:

En hoelang heeft dat nou helemaal geduurd...? Een kwartier? Twintig minuten? Nou ja...?! Dat ga ik onthouden. Who is afraid of bijkeukenchaos? Nou, ik niet meer (-:

(Maar ja, het is ook geen papier, he... (-; )

P.S.: Ik heb de foto's nog een keer opnieuw geladen. Ik hoop dat het nu beter te zien is.

#215/365 Nieuwe (en handigere) bakjes in de bijkeuken

De invoering van de bakjes in de voorraadkast was een enorme verbetering. Sindsdien heb ik het niet een keer meegemaakt, dat er potten appelmoes of pindakaas op de grond vielen. 

voorraadkast - toen voor het eerst met bakjes onderverdeling

ook in de bovenkastjes - een grote verbetering

Maar nu bedacht de patriarch, dat de bakjes bestwel plaatsverspillend zijn. Hij tikte een heel stel andere bakjes op de kop: 

En het klopt inderdaad. De oude bakjes lopen naar de onderkant toe smal af. En hebben aan de bovenkant ook nog een naar buiten gevouwen rand. 

Het is echt verbijsterend hoeveel meer er in die nieuwe bakjes past.

En hij heeft gelijk goed toegeslagen: Bijna de gehele bijkeuken is nu voorzien van deze handige bakjes (merk: Curver - maar ik heb er geen aandelen, hoor ☺) 

En het ziet er mooi en overzichtelijk uit. Alleen mijn labels willen er nog niet zo goed op blijven zitten. Maar daar verzinnen wij nog iets op...

#210/365 Bijkeuken - voor de zoveelste keer

Terwijl weer een andere vriendin van mijn zus zich heel de dag over onze kinderen ontfermt (en dus de dag met 6 kinderen in een heel klein huis doorbrengt -waarvoor hulde)  slaan wij ons dapper verder door de kasten van mijn moeder heen. Wat kan een mens veel beddengoed en tafellakens hebben zeg... Thuis heb ik twee sets beddengoed p.p. en eentje voor gasten. Mijn moeder heeft voldoende liggen voor een gemiddeld hotel. We praten over kubieke meters beddengoed en tafellakens. En dan niet gewoon beddengoed. Nee het is allemaal damast van het fijnste soort. Voorzien van echte kant, richelieu en heel fijn filethaaksel met rozenmotieven. Of echt eeuwenoud linnen met prachtige kruissteekmotieven.  En altijd ook de initialen van de vorige eigenaren (van 100 en meer jaren terug) in luxurieus krullerig witborduursel. Toevallig passen de meeste initialen ook nog precies bij mijn naam. Het is echt onmogelijk om zoiets weg te doen. Maar wat kun je van zulk mooie stoffen maken? Waar komen de borduursels mooi uit? Iemand een tip?

Inmiddels maken wij vaart. De dozen stapelen zich op. Dozen met spullen die van mij zijn; wat ik nodig heb om de familiechroniek samen te stellen: oude foto's en documenten. Vele dozen met koninginnedagspullen. En een aantal dozen vol spullen die naar een goed doel gaan.

We hebben inmiddels zoveel zakken met tweedehandskeren weggebracht dat alle kledingcontainers in het dorp nu propvol zitten. En als er binnenkort een oudere dame van 1,50 groot met maatje 46 bij een van de plaatselijke Leger des Heils winkels gaat shoppen kan zij haar lol op. Helemaal als zij geen bezwaar heeft tegen polyester kleding (-:

Inmiddels ben ik goed uitgeput - ik denk door het continue moeten nemen van al die moeijlike beslissingen.

Mijn moeder is weer ietsjes opgeknapt. We hadden zelfs iets van een gesprek. De allergische reactie die de slikstoring veroorzaakte is gelukkig weer over. Ik hoop dat zij nu een tijdje stabiel is.

De patriarch heeft thuis ook niet stil gezeten en heeft inmiddels de bijkeuken - weer eens - onder handen genomen.

#207/365 ... en weer verder

Nee hoor, ik ben niet gestopt, hoor! Het waren effentjes roerige tijden in huize inhaalslag, zodat er wat minder werd opgeruimd - iedere keer een klein beetje, tussen de bedrijven door - , en het bloggen helaas even net teveel voor me was. Maar ik merk wel dat het beter gaat mét bloggen. Nu is dus Sinterklaas goed en wel achter de rug. En aan de bizarre overuren van de Patriarch komt hopelijk binnen zeer kort ook een einde. En we zullen hopen dat dochter 1 + 2 gauw weer helemaal hersteld zijn van de heersende griep (waar vooral dochter twee een knipperlicht-infectie van leek te hebben). Dus er is weer land in zicht en ik roep: we gaaaaan ervoor, we gaan dooooor.

Hier een korte samenvatting van de ongeblogde kastjes van de afgelopen tijd:

- de zomerdekbedden zijn (eindelijk) op zolder (en we kunnen de twee stoelen in de slaapkamer weer gebruiken waarvoor ze bedoeld zijn: onze kleren)

- een hele tas verkleedkleren (die wij alleen in de zomer nodig hebben) zijn op zolder

- een hele doos met oude foto's is uit de woonkamer naar de overloop gegaan

- een mapje op de PC is weer netjes

- mijn diverse inboxen maak ik regelmatig helemaal leeg (!) en mijn nieuw systeem waarbij ik lopende zaken in het mapje lopende zaken stop werkt ook Hooray (- dit is echt een milestone, hoor)

- de papieren (zou eigenlijk in een horror-schrijfletter moeten worden geschreven) heb ik alweer twee keer doorgevlooid, en is nog steeds op "niet-vanzelf-omvallende-stapelhoogte" (dit is al echt heel goed voor mijn doen, ook al zeg ik het zelf ☺)

- ik heb de bijkeuken alweer een aantal keren "getweaked" (en het mag alweer, maar dat even terzijde...)

Dus we gaan er weer vol tegenaan. En ook snel effe kijken hoe het met mijn medestanders gaat...

#176/365 We need a shoelution...

... en we zijn ook al druk aan het denken hoe we dat moeten aanpakken. In de hal stapelen zich de schoenen rechts en links. In de bijkeuken ziet het zo uit:

het ziet er niet uit. We kunnen nauwelijks bij de voorraadkast of bij de vrieskast (rechts).
En stofzuigen en dweilen is een ramp

Maar wat moet je doen, als er geen plaats is voor een schoenenkast? Zelfs de smalste modellen zijn te diep voor de hal. Het zal een hele andere oplossing moeten worden voor ons... Iets met "aan-de-muur-hangen" of zo. Of we gooien de droger eruit (hij is nu toch al maanden stuk), en plaatsen er wat draden mandjes. Dat heb ik ooit bij iemand gezien, en het lijkt me heel handig.

Maar de oplossing zal wel niet vandaag komen. En morgen ook niet. Dus ga ik voor een overgangs-aanpak:

• Alle grote-mensen-schoenen (zijn er niet zo veel) mogen in het halletje staan. Dat kan net.
• De rolschaatsen (in de blauwe plastictas) zet ik in de schuur. 
• De kinderlaarzen mogen onder het kapstok-gedeelte in de bijkeuken: 
• De kids krijgen elke twee bakjes/tasjes in hun favourite kleur: een voor "zomerse" en een voor "dichte" schoenen. En dat zet ik op het aanrecht.
• De klompen, regenlaarzen en crocs zet ik onderin de voorraadkast

als ik zo uit het raam kijk, kunnen we alvast checken of zo nog passen...

. Dit mag voorlopig op het aanrecht in de bijkeuken blijven staan.
De sandaaltjes kunnen toch binnen zeer kort naar boven.

Alleen vieze en natte kinderschoenen mogen nog op de grond staan. Alles andere moeten zij weer in de bakjes doen. Kijken of dit te handhaven is, totdat wij de ideale shoelution hebben gevonden ☺ ☺ ☺

Ik ga in ieder geval even de bijkeuken stofzuigen:

zo wordt het stofzuigen een stuk leuker. 

#157/365 Afwasmachine + het afwasmachinevak

Op zoek naar spoelglansmiddel voor de afwasmachine kwam ik dit kastje tegen. Deze had ik volgens mij inderdaad nog niet eerder gedaan.

helemaal volgepropt

en zo zag het er aan het eind van de klus uit

   

eerst eens kijken, wat zit hier allemaal in...

we kieperen het mandje om, en we zien.... voornamelijk plakhaakjes, schoonmaakspullen, een vliegenmepper , afwasmachinezout en bijbehorende trechter, een rookmelder (die had ik hier nooit gezocht, dus die hoort hier niet), afwasmachineschoonmaakmiddel. Viltplakkertjes voor onder stoelen, een verlengsnoer (nee, die hoort hier ook niet), en inderdaad het glansspoelmiddel. 

Ik besluit spontaan om onze afwasmachine weer eens een grote beurt te geven. De hoeken van de deur hebben het weer nodig, en de rubberen rand ook. Dit is trouwens niet echt zo'n biezondere boenklus voor mij, maar iets, wat ik vaker doe. Een witgoedmonteur had mij een keer precies uitgelegd hoe ik het moet doen, en waarom het belangrijk is. Maar ook al hou ik het voor mijn gevoel goed bij - ik verbaas me er toch over hoeveel smurrie er iedere keer zit.

het is weer nodig...

...da's weer beter!

     

let op de zwarte rand boven...

...en nu is ie weer zwart!

en nu verwen ik de machine met een pakje 'Maschinenreiniger'  volgens de tekst 0p de verpakking  is mijn vaatwasser straks als nieuw ☺

Dit kan allemaal weg

Dit hoort elders oftwel: de rookmelder mag weer opgehangen worden

Kijk, en deze lagen er ook. Heel handig voor mijn veranda-project. 

Alle plakhaken komen in een onderverdeelbakje (van de chinees), en dan ziet de bak ineens zo uit. 

En lachen: niet alleen het bakje is weer netjes - er is zelfs lucht omheen ☺☺

Straks nog even het glansspoelmiddel en het afwasmachinezout aanvullen... 

#135/365 Blijven ademen en voorzichtig beginnen met een oplossing voor de tassen

Op het moment heb ik het idee dat ik koppie onder ga, in mijn opruimproject. Of twee projecten zijn het onderhand. We zijn ook bezig met schoonmoeders huis... De Patriarch is er al weken druk mee. Elke avond gaat hij er trouw heen, schouwt, sorteert, overlegt en rijdt af en aan naar de kringloop en naar de gemeente. Ondertussen is de zolder van schoonmama leeg. Maar heel wat dozen kwamen onze kant uit. Stoffen, dekens, een compleet matras, wat leuk vintage porselein... En ik mag het allemaal nog doorkijken. Een paar dingen vindt ik zelf geweldig om te houden. Maar het meeste wordt Marktplaats en kringloop. Zeker de moeite waard.... Maar we praten over kubieke meters van spullen. Het ziet eruit als een rampgebied. We kunnen zowat geen stap meer verzetten. Komt er nog bij dat de kinderen dit weekend op kamp waren. Ze hadden het leuk, maar kwamen enigszins verkleumt terug: De tent was compleet ondergelopen. Alles was drijfnat, tot de knuffels aan toe. Dus er hangt nu een tent op de veranda. En de bijkeuken zit tot kniehoogte vol met modderige kleren en slaapzakken... En omdat er een ware berg aan tassen en jassen in de bijkeuken hangt, is het ook daar slalommen. Al met al is het een chaos, die iemand met een sterkere constitutie dan de mijne zou laten hyperventileren.

En terwijl ik net met een kop koffie in de keuken moed zat te verzamelen om een to-do-lijst te maken, werd er aangebeld. Als een ooievaar over de stapels stoffen heenstappend bereikte ik de deur. Ahhh, de postbode. Mijn ringen werden geleverd! Over twee weken sta ik op een markt en ik had ringen besteld om mijn producten op te hangen. Maar ineens kreeg ik een idee: Aan die ringen kan ik natuurlijk ook onze eigen rugtassen en tassen enz. hangen.

op deze foto niet goed te zien, maar het hangt echt een halve meter dik.

dat is'm - ik heb er nooit zo op gelet. Maar nu ik zelf op een markt ga staan loop ik met andere ogen  over markten - en dan zie ik er ineens honderden van. Terecht. Die haken zijn enorm praktisch.

Alle jassen gaan naar de hal, daar is immers ook de kinderkapstok. En de tassen rijg ik op de universele ring. Jip, dit werkt. Die ringen zijn oersterk.

En zo ziet het nu uit. Aan de muur zitten drie haakjes. Ik heb twee ringen gebruikt. Eentje voor kindertassen en eentje voor grote mensen tassen. Vanavond trouwens geven met de kinderen overleggen welke tassen actief zijn, en welke best op de kinderkamer mogen verblijven.

 Zo, dat is gefikst. En voordat ik het weet ben ik bezig. En ik besluit om door te gaan... Zullen we toch maar zien of ik met de opruimervaring van de afgelopen 134 klussen genoeg bagage heb, om zo'n rampgebiedje te tackelen. Concentreren dus. Een taak tegelijk. Eerst eens de wasmachine vullen.  Altijd slim om daarmee te beginnen. Zo, die loopt. Wat nu? Waar gaan we beginnen? Het is vast een goed idee om eerst het aanrecht ordelijk te maken. Afwasmachine leeg, alles op z'n eigen plek leggen. En vooral niet naar de (andere) stapels kijken. En ineens valt me iets in... dit kan ik toch mooi verbinden met de Pomodoro techniek. Dit is leuk, het dwingt me op tussendoor ook nog pauzes te nemen, en ik heb de app, dus wat let me?? Ik zet'm aan en ga door. Maar het blijft malen in mijn hoofd. Zooooveel dat nog gedaan moet worden. Dat moet uit mijn hoofd en op papier zeggen de opruimgoeroes. O.k. We hebben papier.

Ik leg een paar vellen papier op tafel, en iedere keer als mij iets invalt wat ik moet doen/kopen/regelen dan schrijf ik het snel op, en ga dan weer verder. En het is er nogal wat. Allemaal telefoontjes die ik moet plegen, met de tandarts, de orthodontist, een adviesbureau. Een verjaardag, die ik niet moet vergeten. Er moeten cartridges gehaald, en Marktplaats- en bol.com-dingen worden verstuurd. Een afspraak verzetten. En ja, het cadeautje voor de verjaardag moet ik ook nog hebben... Voor ik het weet heb ik vier lijsten op tafel liggen: Boodschappen, Telefoontjes, Regeldingen, Werk... Alle gedachtenflitsen krabbel ik neer en keer dan stug terug naar het aanrecht. Verbazingwekkend snel ben ik klaar. Ik moet er nog steeds aan wennen hoe snel je dingen kan pakken en opruimen als ze hun eigen plek hebben. ☺

Nu de tafel. Niet af laten leiden. Op tafel liggen de bol.com dingen. Die pak ik gelijk maar in. Het moet toch. En, oh ja, postzegels kopen. Hup op de lijst. Terug naar de boeken... Klaar. Verder met de tafel. Ik kom allemaal dingen tegen die naar boven moeten. Die leg ik op de trap. Daar liggen nog meer dingen. En er komt vast nog meer bij. Dus pak ik een krat.  Hetzelfde doe ik met de dingen die naar de schuur moeten. Oh ja, ik moet de aardbeien plukken voordat de rupsen het doen. Op de lijst. Ondertussen is de wasmachine klaar. De was eruit, nieuwe was erin. Ik weersta de gedachte om het gelijk op te hangen. Dat doe ik straks wel allemaal tegelijk. Verder met de tafel. Alle rommeltjes weg. De pomodoro gaat af. Pauze. Ik pak nog wat koffie.... Nu iets anders. Even alle schoenen uit de kamer. 7 paar. Oeps. We zijn al 2 pomodoros verder. En nu is het blad in de bijkeuken opgeruimd en twee wasmachines gewassen....  to be continued.

#79/365 Bijkeuken 2 - Dit kan beter

Ja, en dan was gisteren de bijkeuken weer toonbaar. (Op dag #78 zie je hoe de bijkeuken gisterochtend uitzag. En op dag#24 zie je dat ik hem op 24 januari al een keertje netjes had). Dat kan dus beter. 


Nog steeds staat er een tas met boeken voor het goede doel. Toen ik de tas terug wilde zetten dacht ik. Nee, ik doe het gewoon nu. Vorige week heb ik eindelijk kunnen achterhalen waar de inzamelplek is voor de jaarlijkse boekenmarkt voor het goede doel. Het is maar een paar straten verderop. En: There is no time like the present: Dus hup, de tas in de fietskrat en gelijk erna toe. 

 

In de twee plasticzakken zit een nieuwe opberguitdaging: De skeelers. Er wordt ineens druk geskeelerd. Leuk! Maar waar kan je die dingen nou handig bewaren? 

Na een paar minuten dubben hang ik ze aan de kinderkapstok. 

Klapkrat, dat steeds uit elkaar valt

Het klapkrat dat steeds uit elkaar valt zet ik in de schuur. Mooi voor spullen die naar de kringloop gaan, mag dat krat er ook gelijk blijven.

Stapel oude tijdschriften - oud papier

mijn sorteerbakken en hergebruikenveloppen zet ik bovenop de kastjes

ahhhh

vanuit deze kant gezien... In de plastictas die er nog staat zitten poetsdoekjes van de NL doet dag (Speeltuin schoonmaken). Die tas gaat vandaag ook nog weg.

hier nog een foto van al die poetsdoekjes aan de lijn. Vond ik zo'n vrolijk gezicht dat ik er ook een foto van heb gemaakt.

#78/365 Bijkeuken weer aanscherpen en boeken

Gisteren was weer een dag waar alles anders liep dan geplant. Toen ik klaar zat met een kop thee en de actie lijst van de dag met 25 punten die allemaal even belangrijk waren. Ging de telefoon: dochter 1 was op school ziek geworden. Gelukkig knapte zij in de middag weer op. Zo kon ik de bijkeuken weer wat liefde schenken. Ik had in het weekend namelijk weer "Groooote Was". Als het weer zo is dat ik de was buiten kan ophangen, dan doe ik het leeuwendeel van de was in het weekend. Vanwege nachtstroom. En omdat onze droger stuk is en een reparatie  jammer genoeg eventjes niet in het budget past... O.k., álles in het weekend wassen, dat lukt natuurlijk niet. Kleren die we snel weer nodig hebben en ernstige vlekken kunnen uiteraard  niet wachten. Maar elke dag dat de wasmachine niet aan hoeft is er weer een ☺Afgelopen weekend heb ik me dus weer uitgeleefd, alles droogde (maandag vooral) wonderbaar buiten.



Maar toen alles weer binnengehaald was, had ik dit... en dat terwijl ik mezelf eigenlijk al succesvol afgeleerd had, om "nog-te-wassen-kleren" op de grond te laten liggen. Ts ts ts. Tijd voor een snelle actie: Alle schone was mik ik op de bank - na zo'n was-weekend altijd een indrukwekkende berg. De boeken (3 x zoveel als je hier op de foto ziet), zijn afkomstig van een uitsorteeractie van de Patriarch op dag 65, en nog steeds niet weggebracht (ts). Ik leg ze allemaal op het bureau. De strijkijzers komen in de kast, waar ze sinds ik de bijkeuken heb gedaan een eigen plek hebben. De "nog-te-wassen-kleren" in de wasmand. Het wasrek terug in de kast. De sandalen die de kids naar beneden hadden gehaald kunnen weer terug. (Zo warm is het nog niet.) De rest weer een beetje samengeschoven...



En luttele minuten later heb ik een keurige bijkeuken. Wat gaat dat toch snel, als de basis al gedaan is.

Ik heb dus tijd om de boeken nog eens rustig door te kijken. Een boek, dat er spiksplinternieuw uitzag check ik toch nog even op bol.com. Blijkt dat het niet meer verkrijgbaar is, en dat er 2e hands maar een paar van aangeboden worden, en er best fatsoenlijke prijzen voor gevraagd worden. Mooi! En toen kwamen er noch 6 boeken van dezelfde schrijver uit de tas, voor wie hetzelfde gold. Helemaal mooi. Die boeken heb ik er allemaal opgezet, en die komen boven in de kast bij de andere boeken die te koop staan.


En dan staat er nog de bureaustoel. Eigenlijk heb ik hem er neergezet om mezelf eraan te herinneren dat ik het gaatje in de zitting nog moet repareren. Maar ik kwam erachter dat de keukenstoel die ik er ter vervanging had neergezet veel lekkerder zit. De wieltjes van de bureaustoel blijven namelijk steeds hangen op de voegen tussen de tegels. Ik zou de bureaustoel natuurlijk bij een andere werkplek kunnen zetten, maar dat is weer heel slecht voor het parket... Dub, dub, nog even kijken wat we ermee gaan doen. Maar omdat de stoel nu heel erg in de weg staat, zet ik hem in de schuur neer.

De rest van de avond heb ik me vermaakt met de washy mountains: alles gevouwen en gestreken.

#75/365 Bijkeuken bovenkant bovenkastjes

En toen ik gisteren op de stoel stond viel mijn oog op dit:
Twee reserve (???) koffiezetters. Twee flessen kinderchampagne - mierzoet, waarschijnlijk vol met suspecte E-nummers en de kinderen lusten geen eens prik. Dus wat doen die nog hier? Een biervaatje, dat onderdeel uitmaakte van het kerstpakket, en inmiddels al over de datum is... Maar gooi je zoiets weg? Of zit er druk op, en moet je'm eerst leegmaken? Ik zet het vaatje op het aanrecht, de patriarch moet er maar over beslissen.

Ja, en dat staat er maar te staan...

dit koffertje wilde ik nog een keer plakken, maar zo te zien is het weer erin geslagern... Jammer, maar die mag nu weg.

Het trommeltje voor koffiepads leek me ooit handig om breinaalden in te bewaren... Maar daar heb ik betere oplossingen voor. Kan dus in de rommelmarkt-doos.  De twee koffiezet-apparaten ook. En voor de kinderchampagne hebben wij inmiddels ook een liefhebber gevonden.

De wijn - waar komt die eigenlijk vandaan? En dan is dit over. 

Op termijn verwacht ik de bovenkant toch wel helemaal leeg te hebben. En ook bij deze moet ik het schoonmaken uitbesteden. Dus dat komt nog.

Eigenlijk zou het erg leuk én netjes staan, als ik bovenop deze kastjes van die leuke mandjes zou zetten. Maar  met de hoeveelheidBericht publiceren vocht in deze kamer is dat geen optie. Bloemetjes? Nee, ook niet. Iemand een leuk idee?