#292.. en toen pakte ze zomaar de draad weer op...

...  want het aanrecht had wat liefde nodig.

#263 Uitstelgedrag en schone kieren

Jaaa, en dan de vraag wat het een met het ander te maken heeft...

Het begon ermee dat ik er op de een of andere manier weer zin in heb, sinds de dozen uit de woonkamer zijn. (Nee, vooralsnog geen zin in dozen uitzoeken... Maar dat komt nog). De boel beneden een beetje strak en opgeruimd te houden is een stuk leuker zo. 

En er had zich visite aangekondigd voor vanochtend. - Dat is natuurlijk ook altijd een leuke boost voor opruimen en schoonmaken. Op de een of andere manier kijk ik steeds met andere ogen naar ons interieur als er visite langs dreigt te komen... Kennen jullie dat?

Dus heel vroeg in de ochtend was de boel al aardig aan kant. De was gevouwen, afwasmachine leeg, aanrecht schoon & netjes. De wc had een kleine beurt gehad. En omdat de visite wat later kwam had ik ook al gestofzuigd en her en der wat vlekjes verwijderd. Nog steeds geen spoor van de visite. Bah wat is die spiegel vies! Die dus ook snel "behandeld" en de vensterbank snel met een doekje. En de plinten...  

Toen belde de visite af. O.k., kan gebeuren. Nu had ik dus gelijk over kunnen gaan tot het allerbelangrijkste punt op mijn to-do-list. En tegelijkertijd ook de allervervelendste taak die en mens zich voor kan stellen. Ik bespaar jullie de details, maar geloof me: niemand die zin heeft om zoiets te doen. 

En vooral ik niet. Op dat moment kwam hier de zon om de hoek. En scheen op z'n lentes schuin de keuken binnen. Nou, als moeder natuur haar spotlight op de probleemzones van mijn keuken richt, dan zie ik allemaal dingen die ik bij "gewone verlichting" niet zie. En ga ik automatisch over in schoonmaakmodus.  En reken maar dat dat vandaag werkte. Want zo kon ik mooi dat "horror-telefoontje" nog even uitstellen. 

Vandaag waren het de randjes voor de keukenmeubels en de kieren tussen meubel en koelkast. Koelkast en muur. Ik ben met de schoonmaak-tandenborstel die ik in kokend water met wat afwasmiddel dep langs alle randen gegaan. En om tussen en onder de apparaten schoon te kunnen maken heb ik een nat theedoek om een heel lang lineaal gewikkeld. 

En jeu, wat komt er een troep onder de koelkast vandaan. Stof, steentjes, magneetjes, oude doppen, knoflook schillen...  Ik ging ook gelijk door naar de bijkeuken en herhaalde het trucje met droger, vriezer en wasmachine. Wat ook opviel was dat de voegen een paar cm voor de diverse apparaten wat donkerder en vlekkiger waren dan op de andere plekken. Dus pakte ik een oude nagelborstel erbij, en werkte mijn weg al over de voegen borstelend terug (met nieuw kokend water en afwasmiddel).

Alle voorkanten zijn goed opgeknapt en alle zichtbare delen van de hoeken en kieren zien er prima uit. En toch denk ik dat ik de patriarch eens ga vragen of we samen alle apparaten even eruit kunnen halen, om er eens "echt" onder schoon te maken.

En dat telefoontje... hm, vanmiddag. Of zo.

#259 Bijna alle dozen uit de woonkamer.

Nu het besluit genomen was.... was het eigenlijk ook zo gebeurd: ik had alles in een mum van tijd naar boven gebracht. En nu dat de dozen - waar toch altijd een waas van stil verwijt omheen hangt - uit het zicht zijn, hebben we weer ruimte, en kunnen we in de woonkamer weer ontspannen. 

En heb ik ook niet meer steeds het gevoel dat ik iets moet uitleggen als iemand binnenkomt (ja, het is zo, we hebben recentelijk het huis van mijn moeder leeg moeten halen...).

Nu staat het boven wel weer proppie vol. Maar ja, we leven voornamelijk beneden. 

En de attente lezer weet van mijn vorige blogs, dat ik de overloop al meerdere keren leeg heb geruimd. Zelf moet ik ook onthouden dat dit allemaal nieuwe dozen zijn, die nog uitgezocht, weggegeven en op Marktplaats gezet moeten worden. Het lijkt een beetje dweilen met de kraan open. Maar dat is het niet. Het einde komt echtwel in zicht.

dit was al te verbeterde versie (zie blog van een paar dagen terug)

nu kon ik hier de weer de twee ladekasten neerzetten - die stonden "dubbel geparkeerd" voor de boekenkast. 

Lok- en naaimachine en het koffertje zijn nu ook boven.
In het klapkrat zit "te sorteren papier"
Links zie je nog net een van de ladekasten van de foto's boven

Ziezo. Alleen het krat met "achterstallig papier" staat er nog.

Wat zou het heerlijk zijn om twee extra kamers te hebben: een kantoortje en een naaikamer. Deur dichttrekken. Klaar. 

#253 Hele erge kleefplek, dit...

Dat er bij mij al een hele stapel dozen en boxen "waar nog iets mee moet" midden in de keuken staat is tot daaraan toe. Maar dat er als vanzelf allemaal troepjes bijkomen die vervolgens gewoonblijven liggen...?

De spullen moeten nog op marktplaats of elders. Maar ik ben momenteel zo verschrikkelijk druk - dat gaat zo snel niet lukken. Dus is het doel van vandaag om het op het zicht wat ordelijker te krijgen. De gourmetset (die er al sinds oud en nieuw ligt) gaat terug naar z'n plek in de bijkeuken. Alle ampullen van de kinderen mik ik in een krat, dat mogen de dames zelf uitzoeken. Ook de kapotte gitaar gaat naar boven. Waarom hebben wij eigenlijk een kapotte gitaar? Niemand in huis speelt gitaar. Laat satan op een kapotte... 

En er liggen nog vlaggetjes (de laatstgevierde verjaardag was ook alweer 4 weken geleden....). En stoelkussens. Waarom liggen die eigenlijk niet op de stoelen? Zo, die liggen weer. Nu de bladen stapel. 1/3 van de bladen kan direct weg. En kijk, hier zijn de stickers waar ik al zolang naar zocht. En ineens ziet het al een stuk beter uit.

wat een rampgebied...

Dit is in ieder geval al beter... En als we visite verwachten: plaid eroverheen.
Of nog beter: Gewoon naar boven zetten, die handel... ware het niet dat het daar ook nog vol staat

Ik hoop dat ik binnenkort weer lwat lucht in mijn agenda heb om verder te gaan met de dozen. Ik heb er wel zin in, maar eerst komen de belangrijke(re) dingen. 

249 nog een lage drempel klus: de koelkast

LET OP: Ik was al een paar dagen bezig, en heb steeds berichten geplaatst. Maar ik zag vandaag pas, dat de meeste berichten niet geplaatst waren. Dus ik heb ik nu alles in een keer op de site geslingerd.

Om alles te zien moet je even naar beneden scrollen, en de volgorde klopt dus ook niet! (En het 'resterende papier' van het bureau is dus ook nog niet af. Dat moet nog...).

Allereerst Dank voor jullie warme 'welkom terug' berichten. Dat doet me erg goed! En ik heb er weer helemaal zin in.

Dus ik ben maar gelijk verder gegaan in de keuken. De koelkast is weer spik en span, ruikt weer fris en is weer overzichtelijk nadat ik wat vergane groente,  ver-over-de-datum blikjes bier en meer van dit soort spul heb verwijdert. In echt is het verschil trouwens drastischer dan op de foto.

En nu even weer wat aandacht voor mijn ziek dochtertje dat met koorts en hoofdpijn op de sofa hangt.

En moed verzamelen voor morgen, want dan MOET ik die ene rekening weer zien te vinden voordat die ook nog over de datum gaat. Hetgeen weer een duik in mijn 'favourite' probleemzone betekent: Papier -stel je hierbij een holle stem voor die dit woord dramatisch traag en omfloerst van horror sound-effekten n voorleest. PAHH-PIEHHHR. Dat gevoel dus. To be continued

#251 Weer eens een keukenla...

De kids zijn weer naar school... hooray. Ook al zijn ze niet meer zo klein, en wordt het gezinsleven daardoor op vele manieren makkelijker. Op de een of andere manier verschuift de drukte naar een ander vlak. We hoeven ze niet meer in bad te doen, ze kunnen een keer alleen thuis blijven, etc. Maar daartegenover staan nu spreekbeurten en werkstukken en ander schoolwerk, dat dringend vele uren van moeders assistentie vereist. En de tijden dat je het grut om 19.00 uur richting bed kon sturen zijn ook voorbij. Hun bedtijd valt ook nog eens zo ongeveer samen met het tijdstip dat hier de man met de hamer langskomt, en kunnen we eigenlijk tegelijkertijd naar bed ☺ (kunnen we lootjes trekken wie wie gaat instoppen. Hahaha). Maar het komt erop neer dat ik nog steeds niet veel zinvols kan doen als de kinderen in de buurt zijn. Desto blijer ben ik dat school nu weer is begonnen.

Deze la heb ik inmiddels een aantal keren gedaan. De basis is nog steeds prima. Ook als zou je dat op de "voor"-foto niet zeggen... (-:

weer een beetje vol geraakt, die la... en ook niet meer echt overzichtelijk...

Ik besluit dat een snelle recht-trek-actie voldoende moet zijn. Een paar zakjes/doosjes zijn ruim over de datum. Hup, de vuilnisemmer in. De rozijnen verhuizen naar de ontbijtspullen la. En de muffin-bak-spullen in het bakmandje in de bijkeuken. Dat ziet er al beter uit. Een paar van die kant-en-klaar zakjes vindt ik er lekker uitzien. Daar denk ik nooit aan, als ik een maaltijd plan. Dus waarom niet nu? De patriarch gaat toch vandaag de grote boodschappen doen, dus pak ik gelijk onze nieuwe familieplanner - die ook een column heeft voor het dagmenu - en de boodschappenlijst erbij. 

Nog even met een kruimeldief de kruimels uit de ladeverdelers. En 15 minuten later ziet het er weer zo uit:

Een kwartiertje later: voila. 

Nu ik toch bezig ben kijk ik gelijk alle voorraden door en plan de maaltijden voor de rest van de week, terwijl ik gelijk de boodschappenlijst aanvul. Nu dat allemaal af is: gelijk op de mail geslingerd, en naar de patriarch gestuurd. Klaar. Hoef ik er niet meer aan te denken.

... dacht ik.... Komt namelijk net de Patriarch de deur in met allerhande boodschappen op de arm. Alleen niks ervan stond op mijn lijst. "Nee, ik was vergeten de lijst uit te printen, en ik had'm ook niet gelezen." Zucht. Mannen.

...het mooie is dat je op elke dag weer kunt beginnen...

... heeft een wijze vrouw vorig jaar eens tegen mij gezegd. Het ging dan wel over gezond eten. Maar hetzelfde gaat ook op voor andere dingen. Vol ongeloof kijk ik naar de datum van mijn laatste bericht. Is het werkelijk al zo lang geleden?

Het ging zo goed, en toen... gebeurde er van alles. En natuurlijk allemaal tegelijk. En het ging van kwaad tot erger. Het opruimen en de dagelijkse routines die ik al zo goed onder de knie had raakten totaal op de achtergrond. Wonder boven wonder is het huis niet (oke, niet helemaal) dichtgeslibd. Nou ja, sommige hoeken wel.. Maar in grove lijnen is alles wat ik had bereikt nog steeds wel te zien.

Ondertussen is mijn situatie zo, dat ik weer land zie en ik heb weer wat moed verzameld om door te gaan.

De afgelopen dagen heb ik - soort van aarzelend - zo nu en dan een probleemzone aangepakt. Maar nog niet  'echt' en steeds vergeten foto's te maken...

En nu is het 1 januari, de tijd van goede voornemens,  van overnieuw beginnen. Het biedt zich dus aan om te besluiten om alle ellende achter me te laten. Er is - nog steeds (of als je zo wilt weer) heel veel te doen. En ik denk dat het een goed idee is om voor een aantal werkzaamheden hulp in te schakelen. (Ook iets dat ik moet leren...)

Vandaag heb ik iig de keuken wat liefde gegeven. Én aan de foto's gedacht.

P.S: Ik zie dat er tijdens mijn 'rien ne va plus' een aantal hele lieve, bezorgde berichtjes zijn binnengekomen van mensen die mij weliswaar helemaal niet persoonlijk kennen, en toch aanvoelden dat er iets helemaal niet in de haak was. Heel erg bedankt hiervoor.

#224/365 Keukenla en keukenvakken

Vandaag is deze keukenla aan de beurt. Hier horen alle dingen te staan die wij dagelijks nodig hebben: Rijstewafels, beschuit, matses, cruesli, koffie, completa, honing, pindakaas, suikerklontjes. En ook de snijplankjes staan hier. Maar er staan ook heel veel tandenpoetsspullen. De tandenborstels etc. staan sinds kort OP het aanrecht. De patriarch vindt het maar niks - maar het is wel een veel handigere plek: het tandenpoetsen wordt zowat niet meer vergeten! 

Misschien past het een en ander dat in deze vakken staat ook wel in de la, nadat alle overbodige spullen verwijdert zijn? En wellicht kan ik de broodtrommels dan nog wat beter organiseren?

Eerst eens alles eruithalen. De kruimels tonen aan dat dit een heel populaire la is... Met de stofzuiger de ergste kruimels eruit... doekje erdoorheen

Voila, ik kan 'm weer vullen...

Maar eerst ga ik nog een handigheidje bedenken voor de snijplankjes. Als er een paar snijplankjes uit zijn dan schieten zij onder de verdeelstang door. Heel vervelend. Dus ik maak een geimproviseerd antislip-matje: Ik heb een keukendoek gepakt. Het keukenpapier vouw ik dubbel en plak het samen. Met plakband improviseer ik een tweezijdig plakband (rondje plakken met de plakkant naar buiten).  Dit plak ik met de plakbandrondjes naar beneden op de plek waar de snijplankjes moeten komen te staan. Simpler kan niet. Maar het werkt ☺

Alle overbodige tandenpoetsspullen verhuizen naar boven. Daar heb ik in de "tower of beauty" een prachtig laatje voor. En kijk nou: nu past de ontbijtkoek er ook bij. En de rietjes. 

Dat geeft weer ruimte in de vakjes. (De 2e foto is van de bovenste twee vakjes, die je hier ziet) . De twee vakken zijn nu vrij van etenswaren. Ik pak twee blauwe bakken (die zijn vrijgekomen toen de Patriarch de mandjes omwisselde in de bijkeuken). In de bovenste zitten nu alle kleine fruit- en snack-bakjes, in de onderste bak zitten de broodtrommels. Er zijn natuurlijk nu een aantal trommels "in omloop", maar ook die gaan erin passen. Het ziet alweer een heel stuk rustiger uit! Met het bijkomend effect: de kinderen kunnen nu veel makkelijker een rietje pakken - en hoeven niet meer op het aanrecht te klimmen. 

#220/365 ... de zon schijnt in de keuken...

Ik wou net schrijven: "... de schoonmaakactie begon ermee dat er wat zonnestralen in de keuken schenen, waardoor ik ineens een stoflaag onder de fruitschaal zag...". Toen realiseerde ik me dat ik dat al vaker heb geschreven. ik bedoel: dat de zon de schuld kreeg de trigger was van een grondigere schoonmaakactiviteit in de keuken.

Welbeschouwd zijn er eigenlijk 3 situaties die mij altijd probleemloos tot actie brengen:

a) de voorjaarszon
b) er komt bezoek
c) ik kan er een andere (nog vervelendere) taak mee uitstellen.

Hm, kunnen we dit op de een of andere manier omvormen tot hulpbronnen? Bijvoorbeeld: vaker mensen uitnodigen, zorgen voor beter licht in de keuken... en eindelijk besluiten om altijd 's ochtends gelijk met de allervervelendste taak te beginnen. Nou, hier moet ik nog eens over nadenken.

Anyway, dankzij de zon heb ik vandaag de keuken aangepakt. Eigenlijk wou ik alleen even het aanrecht doen: Het boven al genoemde stoflaagje, en de spetters aan de muren, en moet er eigenlijk zoveel op het aanrecht staan?

zo zag het eruit voordat ik begon.

Eerst eens alles weghalen, de oppervlakte, de muren schoonschrobben...

Ik heb net in een boek gelezen dat je jezelf eigenlijk altijd iets leuks in het vooruitzicht moet stellen. Soort van zelfbeloningssysteem. Ik besluit dat het geen kwaad kan om dat eens uit te proberen: Als ik 35 minuten strak doorgewerkt heb in de keuken, dan mag ik van mezelf een toertje haken aan mijn nieuw haakproject:

Dit moet een tasje worden

Dan heb ik vandaag toch nog een toertje gehaakt. Want langer dan een goed half uur denk ik niet nodig te hebben voor het aanrecht.

Maar toen ik klaar was met het aanrecht, heb ik ook nog alle kastdeurtjes afgenomen. En het fornuis mag ook weer een keertje grondig. De afzuigkap is ook weer een beetje stoffig... Nou, voordat ik het weet heb ik het allemaal schoon en kijk ik kritisch naar het rooster. Die mag ook even in het sop. Het duurt volle 10 minuten voordat ik die heb ontvet!

In een van de open vakjes zie ik dit flesje: het is een decoratief olie en azijn-setje. Alleen momenteel niet bepaald decoratief met zo/n dik stof- en kleeflaagje... Kijken of ik dat nog weer er vanaf krijg.... 

ja hoor, Dreft maakt het mogelijk: dit is al veel beter

ik zet hem weer in elkaar...

mooi gezicht, toch?

Tussendoor was de afwasmachine klaar. Nou mooi, ruim ik die even uit, en dan ga ik verder.

Hm, als ik de bestekla zo bekijk... die mag ook weer eens uitgemest. En ontkruimelt. 

Zoveel kruimels. Zouden er ook kruimels onder de ladeinzet zijn? Ja dus...

beter!

De berenlepeltjes kan ik onderhand niet meer zien - en ik mag ze ook niet meer aan volwassenen aanbieden.
En met die ienie mini lepeltjes ben ik eigenlijk ook klaar: Ze horen eigenlijk bij inie minie kopjes. In onze mokken verdwijnen ze min of meer. Het is wachten tot de eerste gast in een van die lepeltjes gaat stikken. Voorlopig ga ik ze bundelen en elders opbergen. 

De eetstokjes en de clip horen in een andere la

Namelijk deze... jeetje...
Hemdsmouwen omhoog en door. 

Kijk, zo is het beter! Veel beter!

Tussendoor kwam ik nog wat pakken tegen die in het "bakvak" thuishoren. Maar "bakvak" was supervol: Dus heb ik snel twee aangebroken pakken bloem samengevoegd, en van twee halve flessen stroop weer eentje gemaakt. De basterd-suiker weer bijgevult... En voila, alles weer overzichtelijk en alles paste er weer makkelijk in.

Beetje jif doet wonderen voor de spoelbak. Ben bijna klaar...

Ware het niet dat mijn blik op de koelkast viel... "Nee", probeer ik nog even streng tegen mezelf te zijn. "We zijn met het aanrecht bezig, en met niks anders." Maar het was al te laat.

ik haal alles van de koelkast af, en verplaats het in het crisiskrat (zie vorige blogposts) - dat zoek ik een andere keer uit! 

 Aan de zijkant van de koelkast zit nog steeds het beschermplastic. Die hebben we op de een of ander manier nooit er vanaf gehaald. Nou, doe ik het toch nu even...

...maar dat valt vies tegen. Het plastic is zowat vergaan, en laat zich er alleen in kleine plukjes ervanaf krabben. 

alleen een paar foto's mochten blijven
En aan de zijkant ga ik een andere keer verderkrabben... Het meeste van het zichtbare deel is er iig vanaf. 

Eindresultaat

Nog even dweilen. Alles weer terugzetten, theedoeken in de was. Klaar. Uiteindelijk was ik 3,5 uur bezig geweest! Tussendoor heeft mijn wekkertje heeft 4 keer gerinkeld, en ik heb 4 toeren gehaakt.

Toen de patriarch 's avonds naar huis kwam vroeg ik hem of hij kon zien wat ik die dag had aangepakt. Hij zag het niet. Ik wees discreet naar de koelkast. Geen reactie. Ik liet het olie-azijn setje zien: Er kwam een vaag gebrom als antwoord, waarvan ik alleen het woord "wegflikkeren" kon verstaan.

Nou, zoveel over waardering voor schoonmaakwerkzaamheden... )-:

#214/365 De koelkast is weer aan de beurt...

En het werd hoog tijd om de koelkast weer eens te doen. Even twijfelde ik: Zal ik gaan smokkelen de snelle versie doen? Effe met de stofzuiger en doekje met glassex... klaar? "Nee", besloot ik: de koelkast nu weer eens toe aan een échte beurt. Een tegenstribbelend stemmetje in mijn hoofd riep nog: "ja maar je hebt toch helemaal geen tijd om de hele middag met die koelkast...". Nee, tijd heb ik niet. Maar we weten het inmiddels: tijd moeten we gewoon maken!

Maar hoelang duurt het schoonmaken van de koelkast eigenlijk: Sinds ik erachter ben dat het uit elkaar halen, afwassen er weer in elkaar zetten van de sapmachine amper 6 minuten duurt (!) Ben ik me meer dan ooit ervan bewust dat er een verschil zit tussen "hoe lang iets duurt" en "hoe lang iets 'lijkt' te duren". En bij onaangename klusjes is de "gevoelsduur" vaak veel langer dan de echte duur. 

Ik laat dus een stopwatch meelopen, en ik begin de hele koelkast uit elkaar te halen. Eerst de hele inhoud op tafel. Dan alle rekjes en bakjes en platen eruit en door het sop. 

Na 33 minuten gaat de telefoon. Ik zet de wekker stop. Na het gesprek telt hij verder. 

Koelkast before

koelkast afterwards

Dit kon allemaal weg 

Uiteindelijk had ik het klusje in 53 minuten geklaard. Dat is toch zo gek nog niet! 

#187/365 Afvalemmers - het kan nóg beter!

Onder de gootsteen hebben wij de afvalemmers. Die hád ik natuurlijk al een keer gedaan. En (klik hier) het was toen al een grote verbetering. Maar nu was ik het IKEA-afvalsysteem al een tijdje zat: Het schuift dan wel leuk naar voren en naar achteren, maar het heeft ook een paar nadelen:

• ik moet iedere keer het hele onderstel schoonmaken
• het onderstel laat zich heel moeilijk in de rails terug clicken (eigenlijk beheerst hier in huis alleen de Patriarch die techniek...)-: )
• de achterste bak - voor restafval - hebben we het meeste nodig, en je komt er het lastigste bij
• gasten en kinderen die komen spelen vergissen zich steeds, zodat ik iedere keer restafval uit de groenafvalbak moet vissen
• de rails zijn ook erg lastig om schoon te maken. 

Reden genoeg om dit aan te pakken!

zo was het

Bij wijze van proef had ik het onderstel al een paar dagen geleden richting schuur verplaatst, en de bakken overdwars in het kastje gezet. En het bleek te passen...

... maar omdat de rails er nog staan, staan de bakken niet echt goed.

Maar iedere keer als ik een afvalbak pakte, om hem te legen, dan rammelde er minimaal een van de andere bakken om. Dat lag natuurlijk aan die stomme rails, die er nog steeds zaten.

En kijk, er is blijkbaar iets uitgelopen. Dat bedoel ik nou met lastig schoonmaken. 

en nu komen deze jongens in het spel. 

mooi, nu kan ik het schoonmaken

Of iemand dit nog wil hebben? Ik zou het op Marktplaats kunnen zetten...

Een heel ander gezicht!

Er moest een tandenborstel te pas komen, om dit weer schoon te krijgen. Vooral in de richels in dat ronde afsluit-dinges achterin zat veel vuil. Ik ben ook niet gerust op die boorgaatjes waar de schroeven van de rails zaten. Als daar nu een of andere troep doorheen seipelt en in het gebied onder de kastjes terecht komt... Daar kan ik nevernooit op een normale manier schoonmaken. Ik zie al gelijk een nieuwe fruitvliegenplaag voor me. Of erger. Dus het beste is, als er gewoon nooit troep doorheen gaat seipelen.

Ik had nog een oude lap zeil liggen. Perfect voor deze plek:

Dit zou toch moeten helpen

Het is een beetje provisorisch vastgemaakt met wasknijpers. Maar dat mag de pret niet drukken. Als ik hier de volgende keer zonder tandenborstel kan schoonmaken, dan is het pure winst.

zo ziet het nu uit: de afvalemmers staan recht, naast elkaar en  zijn gelabeld. 

Nu nog het puntje op de i: ik haal mijn labelmaker tevoorschijn, en maak 3 labels: Papier, Groenafval en Restafval. Aangezien alle kinderen die hier komen spelen tegenwoordig kunnen lezen, verwacht ik dat het nu goedgaat.